Poznać Barcelonę na rowerze/ Explore Barcelona by bike

W Barcelonie mieszkamy od ponad półtora roku. Ale to nie znaczy, że znamy wszystkie jej sekrety, że odkryliśmy już wszystkie perełki czy to architektoniczne, rozrywkowe czy kulinarne. Przekonaliśmy się o tym w zeszłą niedzielę, kiedy mieliśmy okazję odkryć kilka tajemnic, uczestnicząc w alternatywnym zwiedzaniu miasta na rowerze. Przez 4 godziny, w towarzystwie przewodniczki Marii oraz 2 amerykańskich par zobaczyliśmy nie turystyczną stronę Barcelony. A miasto widziane z perspektywy roweru wygląda zupełnie inaczej.

Dla przeciętnego turysty oczywistym sposobem zwiedzania miasta jest spacer. Przyznam się, że do tej pory wszystkie miasta poznaliśmy w ten sposób. Zgoda, zbaczaliśmy z oczywistych turystycznych szlaków, by zgubić się w plątaninie uliczek, bo tak najlepiej jest poznać nowe i nieznane miasto, ale do niedawna nie braliśmy pod uwagę, że można zwiedzać nie tylko na własnych nogach. Barcelona, miasto dość płaskie, gdzie pogoda dopisuje przez większą część roku, wydaje się idealna do zwiedzenia jej na rowerze. Bicing już mamy i znamy, ale służy on bardziej do przemieszczania się od punktu A do B, a mieliśmy ochotę na takie typowe zwiedzanie. Tak trafiliśmy na ofertę Steel Donkey, która proponuje kilka godzin pedałowania i zwiedzania, w czasie którego nie zobaczymy raczej atrakcji z listy 10-rzeczy-które-absolutnie-trzeba-zobaczyć, ale poznamy klimat miasta. A dla nas to jest ważniejsze, bo po powrocie do domu z wyjazdu lepiej się pamięta niesamowitą atmosferę miasta niż jakieś super znane muzeum czy inny zabytek polecany przez wszystkie przewodniki.

Oferta tej właśnie firmy organizującej zwiedzanie rowerowe z przewodnikiem wydaje się interesująca ze względu na to, że proponuje alternatywne trasy. Sagrada Familia, katedrę czy inne tym podobne znane atrakcje można spokojnie zwiedzić na własną rękę. Ale kto lepiej pokaże międzynarodowy kociołek, jakim jest dzielnica Raval, niż ktoś, kto mieszkał właśnie w tym barrio? Bo na Ravalu mieszkała nasza przewodniczka, przesympatyczna Maria, która zwiedziła już z pół świata i zasypała nas anegdotami o Ravalu. Jak ta o wampirzycy, która porywała małe dzieci i sprzedawała ich krew i organy bogaczom, którzy cierpieli na różne choroby. Przez ulicę, na której mieszkała, przechodziliśmy setki razy, ale tej o opowieści nie słyszeliśmy ani razu.

Hiszpanie z reguły są bardzo otwarci i kontaktowi, ale naprawdę byłam pod wrażeniem umiejętności Marii do zintegrowania 6-ki obcych sobie ludzi, którzy spotykają się po raz pierwszy i pewnie ostatni na 4 godzinowym zwiedzaniu. Po dopasowaniu wysokości siodełek, sprawdzeniu hamulców, nasza przewodniczka przepytała uczestników wycieczki, co już zdążyli podczas swojego pobytu z Barcelonie zwiedzić. Od naszych odpowiedzi zależało bowiem, w jaką trasę zostaniemy zabrani. Nie ma jednej trasy, każda wycieczka różni się od pozostałej, bo różni są uczestnicy, ich zainteresowania i to, co chcieliby zobaczyć. My zostaliśmy zabrani na Raval, przejeżdżając przez wąskie uliczki Gotico, potem na Ronda Sant Antoni, by promenadą nadmorską dojechać do Parku Ciutadella na mały piknik. O Ravalu, który poznaliśmy dzięki Marii będę musiała chyba napisać osobnego posta, tyle się bowiem dowiedzieliśmy i to rzeczy, których nie wyczyta się w żadnym przewodniku.

Opcja z przewodnikiem Steel Donkey jest idealna dla tych, którzy chcą poznać prawdziwe oblicze miasta, a nie tylko jego powierzchowną turystyczną warstwę. Bo choć dostaniemy ograniczoną porcję faktów o zabytkach, które mijamy (jak ratusz czy kościół Santa Maria del Mar), to zostaniemy zasypani anegdotami z życia barcelończyków oraz innymi ciekawostkami z życia miasta. Kto inny też lepiej poleci nam tapas bar, który uwielbiają lokalni? Albo gdzie zjeść najlepsze argentyńskie empanadas (do tego miejsca na pewno niedługo wrócimy). To jest dodatkowy plus skorzystania z oferty Steel Donkey. Przewodnik (w naszym przypadku Maria) nie jest jedynie zainteresowany, żebyśmy dobrze się bawili podczas rowerowego zwiedzania, ale podczas całego naszego pobytu w Barcelonie. Podczas zwiedzania Maria poleciła niezliczone miejsca, gdzie można dobrze zjeść, fajne eventy, w których można uczestniczyć. Jednym z przystanków było Centrum Sztuki Współczesnej, gdzie Maria zdradziła nam małą tajemnicę. Gdy spojrzymy na lustrzaną ścianę budynku, zobaczymy świetną panoramę miasta. Taki mały detal, a ile nam sprawił radości. I jeszcze raz powtórzę- tego się nie wyczyta w byle jakim przewodniku.

Czy potrzebujecie jeszcze więcej słów zachęcenia, by przy następnym zwiedzaniu miasta skorzystać z rowerowego przewodnika? Nie tylko my się dobrze bawiliśmy, co potwierdzają same pozytywne opinie na trip advisorze, ale nas to akurat nie dziwi. Dawno nie spędziliśmy tak fajnej niedzieli.

We have been in Barcelona for over year and a half. But it doesn’t mean that we know all its secrets or that we have already discovered all the hidden gems. It was confirmed last Sunday, when we had the opportunity to discover a few secrets while participating in an alternative sightseeing trip on a bike. For 4 hours, accompanied by a guide Maria and two American couples, we visited a non touristic Barcelona. It's really surprising how different the city looks from atop a bicycle.

For a typical tourist there is only one way to explore a city, that is walking. It is so simple and so obvious. I have to admit that we visited all the cities we travelled to this way. Still, we tried to discover some alternatives routes to do so, get lost in the tangle of streets, as there is no better way to get to know the real atmosphere of a new and unfamiliar city. But combine an alternative route with discovering a city on a bike in a great company? Yes, we are in! Barcelona is a perfect city to be visited by bike, as it is fairly flat and enjoys nice Mediterranean climate. We already have and know all the advantages od BiCiNg, but it serves rather to move from point A to point B and what we wanted was a touristic tour to see and explore Barcelona. We came across a really nice bike tour, offered by Steel Donkey.

During few hours all we had to do was pedal and enjoy the views while listening to funny stories told by our great guide. What we saw was definitely not on the list of 10-things-that-you-absolutely-must-see, but instead we could breathe in the real ambiance of the city. And it is what we normally prefer while sightseeing, as what you remember better afterwards is not the museum or some fancy architectonical monument, but the atmosphere.

What made us interested in the offer of Steel Donkey was that their guided bike tours kind of avoids the most know (read: touristic) routes and instead takes us on some alternative ones.

Anyone can visit Sagrada Familia, the cathedral or other famous landmarks on their own, checking all the necessary information in their guide. But who would be better to show us around the Raval district, real melting pot of different cultures, that someone who actually used to live there? Our guide María, who already visited half of the world, told us so many entertaining stories about Raval. Like the one about a female vampire who used to kidnap small children and sell their blood and body parts to rich and sick Barcelonians. We walked down the streer where she lived like thousands times and we never heard that story.

Spanish people in general are open and communicative, but I was really impressed how María managed to integrate six complete strangers that met for the first and last time and were to spend 4 hours together sightseeing. After adjusting bike’s seat height and checking the brakes, we were asked what we had already visited in Barcelona. And depending on our answers, our tour guide would adjust the bike tour so that all the participants could see something new. It seems that every tour is different , as there are always different people who have different interests and different expectations. We were taken to Raval district, riding through the narrow streets of the Gothic Quarter, afterwards we stopped by Ronda de Sant Antoni (a flea market takes place there on Sunday) and to finish a great tour, we ended having a picnic in Park Ciutadella.

We have discovered so many things you can’t find in any guide, that I will soon write a separate post on a Raval that María showed us.

Visiting Barcelona with one of Steel Donkey’s guides is a great option for those who want to discover the true (sometimes uglier) face of Barcelona rather just the superficial layer that the city shows to tourists. You still get some facts and stories about the monuments you pass by (in our case it was the city hall, Santa Maria del Mar church and Santa Cruz Hospital, among others), but what you will remember are the anecdotes from the life of Barcelonians and other city’s curiosities. You will also get a list of recommended tapas bars that are known only to locals. We know that we will soon go back to a place with the best Argentinean empanadas in town. This is another advantage of this bike tour. As their guides (in our case, María) are not only interested in making our bicycle tour memorable, but they want us to have a great time in Barcelona during our entire stay. So during the tour we were recommended countless places where to eat, where to go, events we could find interesting. And then the tour itself was just so much fun. One of our stops was the Center of Contemporary Art, where María revealed us a little secret. When you look up, you can discover a great panorama of Barcelona on the mirrored wall of the building. Such a small detail, and it gave us so much fan. And once again, it is not type of information you can find in a guidebook.

So do you really need more arguments to book a bike tour the next time you visit Barcelona? It is not only us who had a great time, Steel Donkey has only positive feedback on trip advisor, which doesn’t surprise us at all. Totally recommended, as you can see those type of tours are great not only for those who visit Barcelona for the first time!

Spacer po Gracia/ Walking around Gracia

Gracia- plątanina ulic, w których zbyt łatwo się gubię. Gracia- niezliczone bary i restauracje. Gracia- urocze sklepiki, wystawy, które zachęcają, by kupić jakiś mały drobiazg. Gracia-ogródki barowe na placach ( Virreina, Sol, Vila de Gracia). Gracisa- udekorowane ulice i tygodniowa impreza w sierpniu podczas Festas de Gracia. Gracia- dzielnica artystów, hippisów i wszelkich barcelońskich dziwolągów.

Mieszkańcy Gracia mają silne poczucie odrębności, do XIX wieku było to bowiem odrębne miasteczko. Mimo, że wydaje się głęboko katalońska, coraz więcej obcokrajowców decyduje się zamieszkać właśnie w tej części miasta. Znajomych mieszkających na Gracia niezwykle ciężko jest wyciągnąć poza granice dzielnicy, przez Patri dość często ostatnimi czasy mamy okazję spacerować po tej przesympatycznej i modnej dzielnicy i poznawać jej sekrety.

Zapraszam dziś na krótki spacer od Passeig de Gracia, przez serce dzielnicy, aż do Parku Guell.

Passeig de Gracia- jedna z najbardziej (obok Rambli) znana ulica Barcelony, to tutaj znajdują się 2 zaprojektowane przez Gaudiego budynki, La Pedrera i Casa Batlló. Adresem na Psg. De Gracia mogą pochwalić się też butiki najbardziej znanych i ekskluzywnych marek, jak Dior, Chanel, Vuitton… Tutaj mieszkała bogata klasa mieszczańska, dzięki temu możemy spędzić długie chwile na podziwianiu pięknych architektonicznych detali, misternie wykonanych witraży, bogato zdobionych klatek schodowych.

Gracia zapełniona jest mniejszymi i większymi placami. A jak w Hiszpanii jest plac, to znaczy, że znajduje się na nim kilka barów. W słoneczny dzień nie ma nic lepszego niż kawa/piwko/tapas/drink na tarasie, gdy promienie słońca muskają nam twarz.

Dla lubiących oryginalne ubrania, artystyczną biżuterię, alternatywne sklepiki, Gracia jest rajem. Do tego pięknie wizualnie witryny i niebanalne nazwy, po prostu trzeba wejść choć na chwilę i dać się skusić na jakiś drobiazg.

Do Parku Guell, gdzie zachęcam zakończyć spacer po Gracia, już was zabrałam, a dziś zapoznam was z mniej znanym budynkiem Gaudiego, Casa Vicens. To jedno z pierwszych dzieł wielkiego mistrza, znajduje się prze ulicy Carolines 24-26, rzut przysłowiowym beretem od Gran de Gracia. Tłumy turystów tu nie docierają, co pozwala nam w spokoju podziwiać detale budynku (nie jest on niestety otwarty do publicznego zwiedzania),

O barach i miejscach, które lubimy, będzie przy innej okazji (o kilku już pisaliśmy, więc zapraszam do przeszukania archiwum).

Gracia- labyrinth of narrow streets, where I tend to get lost too easily. Gracia- countless bars and restaurants. Gracia- charming boutiques, with cute window decorations that invite you to enter for a moment and buy a small detail. Gracia- terraces on charming squares (Virreina, Sol, Vila de Gracia).Gracia-decorated streets and a week long party in August during the Festas de Gracia.

Gracia-district that attracts artists, hippies and all freaks of Barcelona and surroundings. Gracia residents have a strong sense of individuality, as till the nineteenth century it was a separate town. Even though many catalan families lives here, more and more foreigners choose to settle in this part of the city. And if yours friends live here, you have to remember that probably they won’t meet you for a drink outside of Gracia, as they find it extremely difficult to leave its borders. Since Patri lives here, we tend to spend quite a lot of time wandering the streets of this charming district.

Today I invite you for a short walk from Passeig de Gracia, through the heart of the district, till Park Guell.

Passeig de Gracia, one of the most famous (next to the Rambla) and elegant streets in Barcelona. This is where two buildings designed by Gaudi, La Pedrera and Casa Batlló, are situated. Most famous and fashionable brands such Dior, Chanel, Vuitton has their boutiques at this prestigious address. On this street is where a rich bourgeois class used to live, now we can spend a long time admiring the beautiful architectural details, stained glass windows, richly decorated staircases.

Gracia is full of nice squares. And a square in Spain equals at least one bar with few tables outside. On a sunny day there is nothing better than having a coffee/coffee/ tapas / drink on a terrace when the sun warms our face.

For those who like original clothes, artistic jewelry , alternative shops, Gracia is a paradise. Many visually beautiful window shops and their original names just invite you to enter, just for a little while, just to buy a little thing.

As I already took you virtually with by photos to Park Guell, where our walk ends, today I will show you another work of Gaudi. Casa Vicens is one of the earliest and less known buildings of this great Catalan master. It is located on Carolines street, a few steps from Gran de Gracia, but only few very determined tourists make it to see it. Thanks to their ignorance, one can enjoy watching the architectonical details, although only from the outside, as the building isn’t open to public.

In this post I’ve deliberately skipped the part with bars and food, as you could already noticed, eating deserves a separate entry (there are already some posts about spots we liked in Gracia, you can check the archive).

Palau Guell

Nie miałam szczęścia z Palau Guell. Przy mojej pierwszej wizycie w Barcelonie kilka lat temu, trwał remont. Przy drugiej wizycie, trwał remont. Po mojej przeprowadzce do Barcelony… remont się skończył. Gdzieś się dowiedzieliśmy, że w 1 niedzielę miesiąca wejście jest za darmo, postanowiliśmy nie przepuścić tej okazji (bilet wstępu kosztuje 10€). Można powiedzieć, że kolejny raz powiedzenie „do trzech razy sztuka” jest prawdziwe. Przy pierwszym podejściu okazało się, że wejściówki na rano (czyli do 13.30) zostały już rozdane, okienko zamknięte i trzeba wrócić o 13.45. Niestety, niebo, które przejaśniło się dosłownie na pół godziny, zasnuło się chmurami i lunął deszcz. Wróciliśmy do domu, z planem powrotu w następną pierwszą niedzielę. Ale warunki atmosferyczne znowu nie były sprzyjające, nastały najzimniejsze dni, syberyjski front, nie uśmiechało nam się stanie w kolejce. Za 3 razem, nie udało nam się uniknąć kolejki, 4 marca, udało nam się do Palau Guell.

To jedno z pierwszych dzieł wielkiego Gaudiego (tak, uwielbiam. Tak, wiem, że Barcelona to nie tylko Gaudi) mieści się tuż przy Ramblas, przy wąskiej uliczce Carrer Nou de la Rambla. Budowa pałacu, rezydencji mecenasa Gaudiego, Eusebiego Guella (tak, to też ten od parku) została ukończona w 1890 i pewnie elita barcelońska zaskoczona była, że Guell wybudował się w dzielnicy marginesu (te bary, kabarety, panie lekkich obyczajów), a nie w nowobogackiej i modnej Eixample. Do dziś Raval pozostaje dzielnicą i nienajlepszej sławie.

Wykonanie projektu nie było zadaniem łatwym, Gaudi do wykorzystania miał niewielką działkę, ale wykorzystał ograniczoną przestrzeń po mistrzowsku. Gra świateł, dbałość o detale, przepych dekoracyjny, mamy tu wszystko. Zwiedzanie zaczęliśmy od stajni, a skończyliśmy na dachu. Charakterystyczne kominy Gaudiego są rozpoznawalne na pierwszy rzut oka. Jednak to światło jest najważniejszym elementem w Pałacu. Gra światła odmienia całkowicie wnętrze budynku, jego charakter zależy czy dzień jest słoneczny, nocą zmienia swoje oblicze. Główna klatka schodowa zwieńczona jest przepiękną kopułą, wygląda jak niebo przybrane gwiazdami.

When it comes to Palau Guell, I was never lucky (even now when writing this post my PC went down so I lost all my English part of the post and had to start over). When I first visited Barcelona, I had an ambitious plan with my sister to enter/see all the touristic attractions our guidebook recommended. However, the Palau Guell was being renovated. On my second visit, the renovation continued. After I moved to Barcelona, I accidently saw on the news that the Palau was re-opened to public after years of renovation and that the entrance is free on every first Sunday of the month. That is when we decided to visit it, just to save 10€ of the entrance fee. This time again, third time was lucky. The first Sunday we wanted to enter, we found out that the entrance tickets for morning visits finished, and that we had to come back once the box office opened, that is 13.45. But as it started to rain heavily, we decided to go back home and postpone it. The second time, once again, the weather was against us. This time due to the Siberian front we gave up the idea of freezing our asses in a long queue and stayed in a warm flat. Finally, on 4th of March, we managed to get in, on our 3rd attempt. And it was worth every minute of waiting in 2 queues, first to get the entrances and second to actually get inside.

The Palace is one of the earliest works of the great and famous Gaudí's (yes, I love his architecture. Yes, I know that Barcelona is not only about Gaudi’s creations) is located just next to touristic Ramblas, on a narrow street Carrer Nou de la Rambla. The building was designed to be a residence for rich patron Eusebi Guell (yes, the same that ordered him to design Park Guell) and was completed in 1890. The elite of Barcelona was probably quite surprised where he decided to built it, as instead of trendy and fashionable Eixample, where all the upper class and new riche lived, it was in a dodgy neighborhood. You know, bars, cabarets, prostitutes- you get the picture. Even now Raval is still not famous for being pretty, clean and safe.

Once again, Gaudi created a masterpiece, and the project wasn’t easy to make. The plot of land was really small, but somehow the limited space, thanks to the light and architectonical tricks, seems bigger than it is. We started our tour in the stables and ended on the roof, admiring Gaudi’s distinctive smokestacks. However, it is the light that plays the most important role in the Palace. It changes completely how the building looks, its character depends on whether the day is sunny or cloudy, and during the night it can be unrecognizable. The dome that dominates in the main staircase looks like the sky adorned with stars.