Polowanie na Hermesa/ Hunting for Hermes

Niedzielne przedpołudnie spędziłam trochę nietypowo, bo na fotograficznym polowaniu na Hermesa z grupą barcelońskich bloggerów. Inicjatywa wyszła od Neus i APU, pod pretekstem szukania poukrywanych w mieście wizerunków tego greckiego boga, mieliśmy się okazję poznać (mój blog czyta chyba tylko Neus i to za pomocą google translatora, dla innych byłam tą od bloga w dziwnym języku). Mam już małe doświadczenie w poznawaniu ludzi za pomocą bloga :) W Rumunii, gdy nudząc się w pracy surfowałam w Internecie natknęłam się na bloga Ilony, umówiłyśmy się na Ursusa, po którym stała się jedną z najbliższych mi osób na obczyźnie. Na mojego bloga trafiła jakoś Ajka, zostawiła komentarz i od tego też zaczęła się wirtualna znajomość, a pojutrze lecimy na Majorkę, żeby się z nią i Ewą spotkać.

Ale wracając do niedzielnego polowania… Organizatorzy wręczyli mapy z zaznaczonymi Hermesami i podpowiedziami, gdzie należy szukać- czasami był tak mały, że ciężko było go wypatrzyć. Śmieszny to był zresztą widok: grupa 15 osób uzbrojonych w aparaty robi zdjęcia w miejscach, które zwykłym przechodniom i turystom wydają się pozbawione atrakcyjności. Czasami pytano nas o co chodzi, a nierzadko się zdarzało, że jakiś Japończyk zaczął robić zdjęcia naśladując nas.

Barcelona jeszcze raz potwierdziła, że z każdym spacerem można odkryć coś nowego. Tym razem podążając szlakiem Hermesa, boga kupców, wędrowców, wynalazców, złodziei i podróżujących, zwróciłam ponownie uwagę na niezwykłe dekoracje na budynkach, fasady, symbole.

I spend this Sunday morning in a rather unusual way, that is participating in a photo hunt for Hermes with a group of Barcelona bloggers (me being the only foreigner, which was strange at the beginning, as this time Nuno announced sleepily that he rather stayed in bed). The initiative came from the Neus and APU, and searching for hidden images of this Greek god, was a good excuse to meet with people who also write a blog about Barcelona, from local perspective, whose blogs I check for inspiration (I guess Neus is the only one reading my blog, thank you google translator, and for the rest of participants I was the one with a blog in a strange language). I decided to participate in the event to meet some new people, as my previous experiences with meeting people via blog were quite satisfying. In Romania, when I discovered Ilona’s blog, I decided to go for a beer with her, and she become one of my closest friend while being expat in Bucharest. Then while in Barcelona, Ajka somehow came across mu blog, left a comment and that is how our virtual friendship started. And on Wednesday we are going to Mallorca to meet her and Ewa personally.

But back to Sunday hunting ... The organizers handed us maps with spots and hints to look for Hermes. Sometimes the figure was so small it was challenging to spot it even when knowing that it was on the building in front of you. And the view was really funny: 15 adults armed with taking pictures of buildings/facades/ etc that places normal people and tourists would normally just passed without even looking, let alone find them attractive. Sometimes we were asked for explanation and sometimes some tourist took photos of the same object as we did, just in case it was something famous.

Once again I got convinced by Barcelona, that every time you go for a simple walk, you can discover something new. This time, following the trail of Hermes, the god of merchants, travelers, inventors, thieves, and travelers, I paid attention to details,

remarkable decorations, facades, symbols.

Plaça Sant Jaume

Lubię gubić się w plątaninie małych uliczek w Barrio Gótico, ale o tym chyba wspominałam już kilkakrotnie. Dzisiaj nie będzie o uliczkach ani o klimatycznych sklepikach, ale o dawnym centrum Barcelony, placu Sant Jaume. Za dawnych czasów, bo za Imperium Rzymskiego, znajdowało się tu forum i targ. Teraz mieści się centrum administracyjne: Ayuntament (po katalońsku ratusz) i Palau de la Generalitat (siedziba rządu katalońskiego). Podczas obchodów fiesty La Laia (patronka katedry i dawna patronka miasta, zdetronizowana przez Merce) mieliśmy okazję zwiedzić ratusz. Dopiero przy pisaniu tego posta i dokładniejszym researchu znalazłam informację, że oba budynki otwarte są dla zwiedzających w niedziele: Generalitat tylko z przewodnikiem w drugą i czwartą niedzielę miesiąca, w godzinach 10-14, a ratusz w każdą niedzielę w godzinach 10-13.

 

Ayuntamiento, cytuję za niezawodnym przewodnikiem Pascala: „część budynku pochodzi z 1373 r, ale neoklasycystyczną fasadę dodano w XIXw.” Stara fasada znajduje się przy calle de la Ciudad i tam właśnie znajdowało się główne wejście do czasu wybudowania nowej fasady. Salon stu sędziów, kaplica, sala wyborów, sala czterech pór roku, schody honorowe, salon kronik, fasada gotycka: te i inne pomieszczenia oraz niezliczone elementy dekoracyjne możemy podziwiać w każdą niedzielę. Jeśli jednak jesteście w Barcelonie na krótko, zwiedzenie ratusza nie jest według mnie obowiązkowe.

 

Niejednokrotnie pisałam i powtórzę to raz jeszcze: jeśli możesz wybrać termin wycieczki do Barcelony, niech to będzie podczas Merce czy innego święta. Bo wtedy oprócz zwiedzania, jest okazja do poznania wielu typowych tylko dla tego regionu tradycji. A miasto przygotowuje też świetne niespodzianki, jak na przykład spektakl świetlny na fasadzie ratusza (jeśli komuś nie wystarczą zdjęcia, zapraszam tutaj na 15 minutowe wideo).

Fantastyczny pomysł! Nuno nie był zachwycony, jak mu zaproponowałam stanie przez kilkanaście minut na zimnie (w końcu przyszedł syberyjski front), ale jak przyszło co do czego do gapił się z szeroko otwartymi oczami na zmieniające się obrazki na fasadzie ratusza. Jednogłośnie stwierdziliśmy, że najlepsza była część z kultowymi grami lat 90-tych. Zresztą sami zobaczcie.

I already mentioned that getting lost in a maze of streets in Barrio Gótico is one of my favourite activities in Barcelona. Well, today I will focus on the old center of Barcelona, that is Plaça Sant Jaume. Long, long time ago, to be precise during the Roman Empire, there was a forum and a market here. Nowadays the square is the administrative center: Ayuntament (Catalan for town hall) and Palau de la Generalitat (Catalan government headquarters). During the celebration of fiestas de La Laia (she is the patron of the cathedral and the former patron of the city, dethroned by Merce) we had the opportunity to visit the town hall. Only after doing some research to prepare this post, I came across the information that both buildings are opened to visitors: Palau de la Generalitat can only be visited on a guided tour on second and fourth Sunday of the month between 10-14, and Ayuntamiento can be visited every Sunday between 10-13. The entrance is free (something unusual here in Catalunya).

 

For start, few architectonical facts, quoting my reliable Pascal guide: “some parts of Ayuntamiento dates back to 1373 , but the neoclassical facade was only added in the XIX century" . The old facade is located on Calle de la Ciudad, and it was where the main entrance was, till the construction of the new facade. Room of hundred judges, chapel, room of choices, four seasons room, staircase of honor, room of chronicles, Gothic façade: these and many other rooms together with countless decorative items you can admire on Sunday. However, if you are in Barcelona only for a short visit, I probably wouldn’t recommend to waste your precious time in the town hall.

 

I don’t want to be boring, but I will repeat again: if you can choose when to come and visit Barcelona, the best time would be when there is La Merce or any other local festival happening. Not only you could do sightseeing, but you have a great opportunity to get to know many typical traditions. And the city usually prepares numerous surprises. Last Saturday it was a light show on the facade of City Hall (if pictures aren’t enough, you can check this link and see a 15 minutes video of this amazing spectacle).

It was truly a great idea! Nuno wasn’r really eager to spend half an hour outdoors in the cold (as you know the Siberian front reached Barcelona) but then he was totally mesmerized by the show. He stared with his eyed wide open and admired changing images on the facade. We unanimously think that the best part was the one with cult games from the 90's. Tell us if you agree!

Azja, manga, Hello Kitty/ Asia, manga, Hello Kitty

W ramach festiwalu 48hBCN wybraliśmy się do Casa Asia, fundacji promującej relacje między Azją a Hiszpanią na wszystkich płaszczyznach: kulturalnej, handlowej, politycznej, socjalnej. Modernistyczny budynek mieści się przy Diagonal, minęliśmy go kilkanaście razy, ale dopiero podczas tego festiwalu mieliśmy okazję podziwiać przepiękne wnętrza i ciekawe połączenia dekoracyjne.

W Centrum Kultury Azji organizowane są liczne wystawy, wykłady, konferencje, festiwale, kursy językowe mające przybliżyć azjatycką kulturę- my trafiliśmy na wystawę komiksów, wystawę o stereotypowych postaciach kreskówek i mang japońskich, w jednej z sal można nawet było obejrzeć stare kultowe kreskówki. Nie mogło zabraknąć różowego pokoiku udekorowanego w całości w stylu Hello Kitty, wszystkie elementy zawierały jej logo.

Wizyta obowiązkowa nie tylko dla fanów Hello Kitty.

Thanks to the festival 48hBCN we went to Casa Asia, a foundation promoting the relationship between Asia and Spain at all levels: cultural, commercial, political, social. The modernist building located at Diagonal, we passed it a dozen times, but only now we had the opportunity to admire the beautiful interior and interesting decorations.

The Asian Cultural Centre organized numerous exhibitions, lectures, conferences, festivals, language courses that are designed to promote Asia in Barcelona. We saw exhibition on manga and anime culture, about stereotypem characters in Japanese cartoons, there was a separate room where you could see old cartoons. There was another room decorated only with things with Hello Kitty logo, all pink and infantile.

The visit to Casa Asia is obligatory not only for Hello Kitty fans.

Zielony biurowiec/ Green building

Po bibliotece, która była przykładem dość tradycyjnej architektury, następnym budynkiem, który zwiedziliśmy był ultranowoczesny i ekologiczny biurowiec MEDIA TIC. Mieliśmy szczęście, że naszym przewodnikiem był sam architekt, który zaprojektował ten ciekawy budynek w dzielnicy 22@. I mimo że wizyta była po katalońsku, słuchaliśmy zafascynowani (dla fanów serialu How I met your mother: architekt Enric Ruiz Geli był jak Ted Mosby opowiadający o swoim wieżowcu, z taką pasją i interesującymi szczegółami, że wizyta, która miała trwać 40 minut a trwałą półtorej godziny zleciała szybko) o ekologicznych rozwiązaniach zastosowanych przy budowie. W lipcu z moją rumuńską koleżanką Andą zwiedzaliśmy ultranowoczesną dzielnicę 22@ i już wtedy zwróciliśmy uwagę na ciekawą i innowacyjną fasadę tego budynku w kształcie kwiatów.

Okazało się, że nie jest to tylko upiększający element, ale ma zastosowanie praktyczne- panele ograniczające promieniowanie słoneczne- przez to ogranicza się konieczność używania klimatyzacji i ogranicza się zużycie energii. Architekt podkreślał niejednokrotnie, że musimy stać się bardziej świadomi i żądać, żeby architekci jak najlepiej wykorzystali nowoczesne technologie i warunki klimatyczne, aby ograniczyć zużycie energii. I że przyszłość architektury to właśnie budowanie eko-dzielnic.

I wcale nie musi to być o wiele bardziej kosztowne niż budowa budynku, który nie jest eco-friendly. Enric Ruiz Geli jest laureatem wielu międzynarodowych nagród, w dziedzinie innowacji budynków przyjaznych środowisku. A do tego znalazł czas na oprowadzenie (za darmo) przypadkowej grupy ludzi, którzy chcieli zobaczyć jego dzieło.

After visiting the library, which was an example of rather traditional architecture, we visited a very modern and eco friendly office building Media Tic. We were lucky that out guide was the architect who design this interesting building located in the innovative district called 22@. And the visit was so interesting that we almost forgot it was in Catalan, we were fascinated by the stories the architect Enric Ruiz Geli shared with the crowd of anonymous people. We felt like listening to Ted Mosby (fans of How I met your mother understand what I mean). The visit that was to last 40 minutes ended after 1hr 30 min and we didn’t get bored, quite on the contrary. Surprisingly the lecture on the purpose of modern architecture in modern world, the innovation of solutions to reduce pollution.

It was inspiring, and what we thought was only nicely design building (in July when my Romanian friend Anda visited us, we decided to have a walk in a modern and original district 22@ and already we were impressed with this green building and its façade in the shape of flowers) was more than just a nicely design building. We were explained that the façade has a very practical application that reduces the use of air conditioning and minimize energy consumption. Solar panels and other solutions (to memorize them all was just too much for my memory) were used. The architect tried to answer all the question the visitors had and tried to made them more environment conscious . According to him, the future of the architecture is to build eco-districts, taking advantage of climatic conditions of a determined place and innovate modern technology to serve people.

According to him eco doesn’t have to mean more expensive than a construction of normal building. Enric Ruiz Geli has won many international awards for innovation in the field of environmentally friendly buildings. And still he wants to dedicate time and energy to guide (for free) some people who decided to visit his building.